پر حسرت، پر اندوه، پر خشمم

همیشه بوده یه اخمی توی خندم

اگه الان کف دریا ته دره‌ام

چشم و میبندم و میرم به گذشتم

برا اون خاطره‌ها میزنه قلبم

دیگه نیستم منه الان منه قبلا

همه رفتن همه کندن همه از دم

نمیاد هیچکی ولی منتظرم من

ای خدای بی نهایت

نبود حواسم به ساعت

عمرمون گذشت چه راحت

این یه گله‌ست نه شکایت

پر غبطه، پر احساس، پر دردم

همیشه بوده یه تلخی توی خندم

اگه الان لب مرزم ته خطم

چشم و میبندم و میرم به گذشتم

کُشتیم چقدر وقت الکی

دوییدیم دنبال داستان تو کوچه

از یه سری فنچ و جوجه

کی فکر میکرد یه روزی یه قصه‌ای شروع شه

ساختیم چه فیگور قدری

از همه نظری، موندی ابدی

ولی افتادیم توی مسیر غلطی

زندگی خرکی، عاقبت خطری

کاش میشد عقربه ی ساعت

میکرد از حرف تو اطاعت

دیگه جلو نمیرفت

وایمیستاد و نمی‌چرخید

نه نمی‌چرخید

ای خدای بی نهایت

نبود حواسم به ساعت

عمرمون گذشت چه راحت

این یه گله‌ست نه شکایت